Kim

NaNoWriMo: Kroniek van een niet-aangekondigde faling

2010-11-26T10:42:00.006+01:00

Sinds 2006 is NaNoWriMo een vast onderdeel van de herfst geworden. November is traditioneel de maand dat er met mij niets aan te vangen valt en dat ik ettelijke uurtjes achter pc en in mijn hoofd doorbreng. De eerste twee jaren faalde ik genadeloos maar de laatste twee jaren haalde ik met gemak *kuchkuch* de eindmeet. Ook dit jaar was dat de bedoeling. Een heel jaar lang had ik er naar uitgekeken, ik had een halve plot klaar, zelfs mijn vriend had er zin in (!) en mijn weekje vakantie lag al maanden vast. Mijn onverwachte - ongewenste - zwangerschap kreeg zelfs een klein gouden randje met het vooruitzicht dat ik die drie maanden zwangerschapsverlof zou kunnen gebruiken om deze in november geschreven "roman" te editen en ik misschien eindelijk eens een afgewerkt manuscript zou kunnen afleveren. Die kleine zou dan maar gewoon zijn janksmoel moeten dichthouden en anders lopen er nog twee katten rond om hem te troosten terwijl mama met belangrijkere dingen bezig zou zijn.

Vol goede moed stortte ik me 1 november dus op NaNoWriMo en mijn plot. Mijn verbazing was groot toen ik merkte dat ik gemakkelijk 1.000 woorden per uur op virtueel papier kreeg - zolang ik maar niet afgeleid werd door internet of andere bezigheden. Ondanks enkele afspraken die mijn hele dag in beslag namen, kwam ik in het begin van de tweede week van november - eveneens mijn vakantieweekje - goed op schema te liggen. En toen *pats boem bam* was het over. Ik kwam aan een stuk in mijn plot waar ik niet zeker van was of het wel moest lopen zoals het liep en toen was mijn zin en motivatie weg. De rest van mijn vakantieweek lag ik lusteloos in de zetel naar televisie te kijken of meubelen in elkaar te vijzen maar mijn goesting en motivatie kon ik nergens meer terugvinden.

Ik baalde, uiteraard! Ik baalde als een stekker dat het mij net dit jaar niet kon lukken. Net nu het belangrijk was om wel een first draft op papier te hebben staan. Net nu ik het serieuze plan had opgevat om er écht iets mee te gaan doen. En volgens mij is het daar dat het net is misgelopen. De vorige jaren was de eindmeet - 50.000 woorden - halen het doel en maakte het niet uit wat ik schreef. Dit jaar was wat ik schreef wel belangrijk en dat deed me twijfelen aan alles en elk woord. Toen het voor mijn gevoel de verkeerde richting uitging, vond ik het niet meer de moeite om er mijn tijd in te steken. Ik had de energie niet om het verhaal een andere richting uit te sturen - dat zou me wordcount kosten - en gaf liever op. Wat een teleurstelling! De eerlijkheid gebiedt me ook er bij te vermelden dat die zwangerschap me ook niet bepaald creatiever en ondernemender heeft gemaakt, integendeel!

Met 13.500 woorden op de teller hoef ik nu niet meer aan een inhaalbeweging beginnen. Deze november is verloren maar volgend jaar ben ik weer van de partij! Zonder verlammende moetens en eisen ;)

Onder de leeslamp: Stephen King

2010-04-11T16:02:00.006+02:00

Men zegt dat Hendrik Conscience zijn volk leerde lezen maar in mijn geval was het Stephen King die me aan het lezen kreeg en heel mijn jeugd aan het lezen hield. Elk boek dat Stephen King ooit geschreven heeft, is langs mijn handen gepasseerd. En ik hou niet eens van het fantastische genre, dat wil toch al best wat zeggen.

Het is vooral zijn schrijfstijl met uitgebreide beschrijvingen en geniale vergelijkingen die me telkens weer naar de volgende bladzijde voortstuwden. Ik hield vroeger een inspiratieboekje bij met quotes, het stond helemaal vol met quotes van Stephen King. Ik kan er alleen maar van dromen om te schrijven zoals de beste man.

Een favoriet boek aanduiden, is moeilijk en ik ga me er ook niet aan wagen. Feit is dat ik gewoon van heel zijn oeuvre houd. Waar ik echter niet van houd, zijn de films die van zijn boeken zijn gemaakt. Ik zal ze wel kijken en ik vind er enkele best te pruimen maar ik vind dat zijn beschrijvingen niet helemaal overkomen op het scherm. Een Stephen King moet je lezen, niet bekijken.

Onder de leeslamp: Rianne Lampers

2010-03-12T21:28:00.005+01:00

Toen ik me enkele jaren geleden inschreef op enkele verhalensites was Rianne Lampers zowat de eerste schrijfster die ik virtueel tegen het lijf liep. Op de Verhalensite is ze ook bekend als Celtica. Rianne noemt zichzelf een lezende schrijver, een schrijvende lezer. Wat mij betreft, is ze een geweldig schrijfster. Met slechts enkele woorden weet ze je in haar wereld te trekken. Haar beschrijvingen zijn kleurrijk en haar verhalen zijn realistisch en geloofwaardig geschreven. Hoewel ik niet vaak meer op verhalensites vertoef, verslind ik nog altijd alles wat ze schrijft.

Momenteel publiceert ze een nieuw horrorverhaal op de Verhalensite, genaamd Aan de vooravond. Ik ben een paar dagen geleden begonnen met lezen en ik heb het moeilijk om het verhaal weg te leggen. Als je van een goed horrorverhaal houdt, moet je zeker eens gaan kijken maar... u weze gewaarschuwd!

Leven van de pen mogelijk?

2010-03-09T10:55:00.005+01:00

Leven van mijn pen, ik geef toe: het is mijn wildste en hevigste droom. Het is echter weinigen gegeven om te leven van de opbrengst van hun romans. Veel schrijvers hebben nog een tweede job om de constante stroom rekeningen te kunnen betalen. Zo geeft Kristien Hemmerechts les Engelse Letterkunde aan de KU in Brussel.

Vacature geeft deze week een overzicht van de inkomsten van een auteur. Niets wat we als schrijver in huis nog niet wisten maar voor anderen gegarandeerd een verrassing.

Life the dream

2010-03-02T13:52:00.004+01:00

Schrijven is een leuk tijdverdrijf maar laten we eerlijk zijn, elk zichzelf serieus nemende schrijver wil liefst van al uitgegeven worden. Sinds de komst van internet is dit proces al aanzienlijk vergemakkelijkt met dank aan POD-uitgeverijen. Persoonlijk zou ik het zelf nooit doen omdat het toch nog altijd wordt aanzien als een "lagere" vorm van uitgeven maar hey, er zijn voorbeelden genoeg van mensen die er wel baat bij hebben gehad.

Sinds midden februari zijn de lage landen een nieuw uitgeefconcept rijker, met de veelbetekende naam TenPages. Op de site kan je als schrijver een aantal pagina's van je boek plaatsen (minimum tien). Het is dan de bedoeling dat je 2.000 "aandelen" van 5€ verkoopt aan minimum 100 geïnteresseerden en dit binnen een tijdspanne van vier maanden. Als je binnen die tijd het gevraagde aantal haalt, wordt er contact gelegd met een uitgeverij en wordt je manuscript gepubliceerd! Simple comme bonjour.

De ingezamelde 10.000€ wordt verdeeld tussen de uitgever en de schrijven, zij krijgen resp. 9.000€ en 1.000€ (min. BTW). Dit geld wordt dan gebruikt voor promotieactiviteiten e.d. Je krijgt dan als schrijver acht maanden de tijd om samen met een redacteur je manuscript af te werken. Als het boek is uitgegeven, ontvang je 10% op de nettoverkoopprijs. Niet slecht, zeg ik.

Ook de "aandeelhouders" hebben er baat bij dat je boek wordt uitgegeven. Zij krijgen nl. ook een deel van de koek. Al je "aandeelhouders" samen krijgen ook nog eens 10% op de nettoverkoopprijs. Afhankelijk van het aantal "aandelen" dat ze hebben aangekocht, kan dit oplopen tot een mooi bedrag.

Natuurlijk moet je ook rekening houden met het worst case scenario, nl. je verkoopt die benodigde "aandelen" toch niet op tijd. In dat geval wordt je manuscript weer van de site gehaald en kan je er mee langs uitgevers lopen. In het beste geval heb je wat nuttige recensies en reacties ontvangen waarmee je eerst aan de slag kan. Je "aandeelhouders" krijgen per aandeel 4€ terug gestort en zijn dus slechts 1€ per aandeel kwijt. Low risk investment dus.

Ik vind dit een leuk concept: het geeft je een goede mogelijkheid om de interesse voor je manuscript te polsen en je krijgt de mogelijkheid om contacten in het wereldje te leggen. Zelf hoef je er geen frank aan uit te geven (je kan wel "aandelen" in je eigen manuscript kopen maar het is niet verplicht) en investeerders kunnen het risico zo groot maken als ze zelf willen. Verder vind je er ook nog veel informatie over de literaire wereld.

Wat vinden jullie van dit nieuwe concept?

Gedichtendag

2010-01-28T13:43:00.003+01:00

Rijmen en dichten zijn nooit mijn ding geweest,

maar af en toe wil een schoenmaker wel eens afwijken van zijn leest.

Korte, niet-rijmende teksten in gedichtenvorm heb ik vroeger vaak geschreven

maar u moet nog niet beginnen sidderen en beven:

het zal bij dit ene gedicht blijven,

ik wil u enkel op de jaarlijkse Gedichtendag wijzen.

Boekenblog

2010-01-20T11:30:00.003+01:00

Via Twitter ben ik terechtgekomen op een blog van een acquirerend redacteur van non-fictie bij een Nederlandse uitgeverij, genaamd Boekeman. Op het blog vind je interessante posts over de uitgeverswereld en vind je informatie die wel eens van pas kan komen als je een boek wil laten uitgeven.

Momenteel kan je zes trendvoorspellingen voor het jaar 2010 lezen op de blog. Een geïnformeerd schrijver is twee auteurs waard, zullen we maar zeggen ;)

Just A Thought

2009-12-09T13:15:00.000+01:00

Deze post staat sinds gisteren op mijn gewoon blog maar ik vind hem hier ook wel passen, daarom neem ik hem even over.

Als je stopt met het najagen van je dromen, kan je evengoed stoppen met leven.

Ik droom al sinds ik een klein mieke ben van een carrière als schrijfster, nou ja auteur. Ondanks dat ik volgend jaar al 30 jaar word, ben ik niet van plan die droom op te bergen; integendeel, ik zal er alles aan doen om mijn droom te kunnen verwezenlijken. Ook al is er een grote kans dat ik nooit een boek zal uitgeven, wil ik niet opgeven. Het laatste wat ik wil, is op mijn sterfbed denken: "Wat als ik het toch geprobeerd had?"

Mijn vriend heeft grote moeite om die droom te begrijpen. Hij snapt echt niet dat ik naast mijn job nog moeite wil doen om een andere job, die er eigenlijk nog geen is, uit te voeren. Voor hem bestaat het leven uit geld verdienen, dat geld uitgeven, wat plezier maken en zijn grootste droom is mij de hele dag n... euh knuffelen. Er bestaan dus geen grotere tegenpolen als wij en ik heb me er na al die jaren bij neergelegd dat hij allesbehalve ambitieus is. De zin die ik het vaakst te horen krijg thuis, is: "Stop daar toch eens mee, doe daar toch geen moeite meer voor." En daar kan ik razend van worden want als ik mijn grootste droom moet opgeven, kan ik imo evengoed ineens stoppen met leven.

Hoe denken jullie hier over?

Facebook en het netwerken

2009-12-03T13:11:00.002+01:00

Facebook; some love it, some hate it. Ik ben een grote liefhebber van Facebook, ik geef dat eerlijk toe. Je vindt er oude vrienden terug, kan er zien hoe je ex een rommeltje van zijn leven maakt én het is de ideale manier om te netwerken en aan marketing te doen. En net dat laatste vind ik heel interessant. Telkens mijn nieuwe column online komt, gooi ik een berichtje in de facebookether en voor ik me omgedraaid heb, hebben al mijn vrienden mijn column al gelezen. Veel makkelijker dan iedereen elke twee weken te moeten opbellen.

Dankzij die berichtjes heb ik van (oude) vrienden al heel wat positieve commentaar mogen ontvangen op mijn columns, een goede motivatie om verder te gaan met het schrijven. Ik heb ook van een klasgenootje van de middelbare school een heel aantrekkelijk aanbod gekregen: haar vader zit in de uitgeverswereld en als mijn boek af is, wil ze hem gerust vragen om mijn manuscript aan een paar uitgevers door te spelen. Maar voor het zover is, gaat een ander klasgenootje uit de middelbare school mijn manuscript proeflezen, dat heeft ze gisteren voorgesteld.

Kijk, daarom hou ik zo ontzettend veel van Facebook. Nu eerst maar eens maken dat dat manuscript afgeraakt...

Yes I can!

2009-12-02T12:48:00.003+01:00

<<<< Ziet 'em blinken, ziet 'em blinken.

Ondanks een paar stevige tegenslagen deze maand (een rit naar Rotterdam die via vele omwegen liep en toch niet geschikt bleek om te schrijven, het wegvallen van mijn vriends scooter waardoor ik met de trein moest gaan werken en 's avonds pas om half acht thuis was, een zeurende vriend; om er een paar te noemen) en een fameus baal- en stressmoment op de laatste dag (ik had maandag nog +-1600 woorden tijdens de lunch geschreven en toen ik 's avonds mijn bestand wilde doormailen naar mijn hotmail blokkeerde héél mijn pc waardoor ik thuis niet het volledige bestand had), is het dan toch gelukt! Ik heb 50.297 woorden geschreven tussen 1 en 30 november. What a rush!

Het verhaal is weliswaar nog niet ten einde. Om mijn wordcount te behalen, heb ik heel wat meer woorden dan voorzien gespendeerd aan de inleiding, waardoor het einde nog niet eens in zicht komt. Omdat ik gisteren tegen mijn grootvader heb gezegd dat volgend jaar in oktober mijn eerste boek uitkomt, kan ik natuurlijk niet anders dan de roman verder af maken en vanaf februari beginnen editten.

Tot zover het plan, over de uitvoering ervan houd ik u hier op de hoogte!

De laatste loodjes in NaNoland

2009-11-27T20:56:00.005+01:00

Gisteren ben ik het magische getal van 40K gepasseerd. NaNoWriMo duurt nog maar drie dagen en ik heb nog exact 7900 woorden te schrijven om de eindmeet te halen. Hoewel ik deze week het openbaar vervoer naar het werk moest nemen (dan ben ik een uur langer onderweg dan met de auto), ben ik er toch in geslaagd best wat woorden te produceren. Dagelijks had ik ongeveer anderhalf uur voor Lief thuis kwam en die druk zorgde er voor dat ik dagelijks toch zeker 2K kon afleveren. Vreemd genoeg was de avond dat hij met vrienden had afgesproken de slechtste wordcountavond.

Morgen ben ik druk in de weer met het bekijken van zetels en het eten van Marokaans eten met een paar vrienden (ja, ook diegene over wie mijn roman gaat, zullen aanwezig zijn. Zij weten alleen niet dat ik een boek aan het schrijven ben - mijn Lief is zo fier op mijn bezigheden dat hij die dingen niet aan zijn vrienden vertelt - en ze weten al helemaal niet dat dat boek halvelings over hen gaat. Ik ben benieuwd of mijn voorspellingen uit mijn roman ook waarheid gaan worden). Maar zondag ga ik er tegen aan en hoop ik echt de 50K al binnen te hebben. Wish me luck!

Een teken van leven uit NaNoland

2009-11-17T16:34:00.003+01:00

Het is met spijt in het hart dat ik u moet melden dat mijn vriend en ik in hetzelfde straatje als de voorbije jaren zijn gestrand. Momenteel zitten we in het "jij-zou-beter-alleen-gaan-wonen-met-je-katten-en-je-laptop"-gedeelte *zucht*
Q: Wat is het toppunt van verstikkende liefde?
A: Je partners passie (proberen) afpakken.
Meer woorden wens ik daar niet aan vuil te maken.

Verder was mijn vakantie niet zo productief als ik had gehoopt. Ik ben zondag op 20K blijven steken. Ondertussen zit ik op 21.5K maar in theorie lig ik nog ver achter op schema. Maar ik blijf naarstig verder pennen tijdens elke vrije minuut en blijf er in geloven. Nu eerst mijn lief koest krijgen ;)

Update uit NaNoland

2009-11-12T20:29:00.005+01:00

NanoWriMo is nu bijna twee weken bezig en het is al een helse rit geweest. De eerste week valt enkel te klasseren onder benaming "ramp". Er kwamen amper woorden uit mijn toetsenbord en mijn vriend deed niet veel moeite om mij te laten schrijven. Ik heb die eerste week amper 5.000 woorden op virtueel papier gekregen. Gelukkig gaat het deze week een heel stuk beter. Ik ben maandag nog gaan werken maar de rest van de week heb ik vakantie. Ik heb de hele dinsdag en vandaag aan het schrijven besteed en daar is het resultaat ook naar: ik heb net een half uur geleden de 15K overschreden. Mijn tempo ligt op ongeveer 1K per uur, mét afleiding van poker en internet. Zonder al die afleiding zou ik dus makkelijk 2K per uur kunnen halen maar ik heb niet het concentratievermogen om me zo lang van het internet te houden. Morgen zit ik ongeveer drie uur op een trein om Joy van Beautyreview in Rotterdam te gaan bezoeken. Ik neem gezellig mijn laptop mee en hoop op die drie uur, zonder enige vorm van afleiding in de buurt, toch minstens 3K te produceren.

Wat het verhaal betreft, ach ja, wie geeft er wat om het verhaal? :P Er zitten honderden herhalingen in en een hoop plotgaten maar daar lig ik momenteel niet van wakker. Ik vind mijn MMC een zeurpiet en mijn FMC is nog erger dan ik het mij had voorgesteld maar wie maakt het wat uit?! In principe is dit gewoon een eerste versie van mijn verhaal en het polijsten komt nog wel na november. Eerst maar eens zien die 50K te halen!

NaNo is gonna eat my soul this november

2009-10-31T19:13:00.003+01:00

Jawel, het is weer zover: NaNoWriMo begint binnen minder dan vijf uur. Mijn plot zit in grote lijnen in mijn hoofd, ik ken de personages nog niet en Word werkt. Ik ben er klaar voor! Doet er nog iemand mee?

In De Watten: Het resultaat

2009-09-14T16:39:00.005+02:00

Zoals ik in mijn vorige post zei, was ik gevraagd om het begintekstje van Liens beginpagina te herschrijven. Et voilà, aanschouw het resultaat:

(Klik hier om de grote versie te bekijken)
(Het lukt me nl niet om een leesbaar formaat op mijn blog te krijgen)

Ik heb de tekst die Lien had geschreven gewoon wat aangepast zodat het geheel persoonlijker werd. Ik heb zinsdelen van plaats gewisseld, passieve zinnen actief gemaakt en er een persoonlijke touch aan gegeven. Achteraf bedacht ik mij dat het wel jammer is dat ik geen print heb van de originele tekst, dan hadden jullie beter kunnen vergelijken.

Week van het Schrijven

2009-09-09T14:06:00.004+02:00

Ik kwam er helaas nogal laat achter: van 5 tot 13 september 2009 vieren België en Nederland de Week van het Schrijven. Overal in de Lage Landen vinden de hele week lang verschillende schrijfevenementen plaats. Op de site van Schrijvenonline vind je hier een overzicht van. Hopelijk vind je nog iets naar je gading! Voor de Vlamingen onder ons is het helaas nogal matig. Maar goed, elk initiatief om het schrijven te promoten, kunnen we alleen maar met open armen ontvangen.

Gevraagd voor een schrijfopdracht

2009-09-08T12:58:00.003+02:00

Nadat ik van Joy van Beautyreview de vraag had gekregen of ik ook reviewartikelen wilde schrijven, besloot ik op zoek te gaan naar een leuk merk om te reviewen. Ik bestelde een paar spulletjes bij In De Watten en vroeg en passant aan beheerster Lien of ze het leuk zou vinden als ik zo'n artikel over haar zou schrijven. Ze was zo in de wolken dat ze me prompt ook vroeg om de begintekst voor haar website te herschrijven. Natuurlijk wil ik dat doen!

Tekstbureau lil'Kim, zou dat geen leuk toekomstplan zijn voor mij? ;) Het resultaat zien jullie natuurlijk binnenkort hier verschijnen.

Beautyreview, The Sequel

2009-08-26T15:18:00.003+02:00

Zoals ik een tijd geleden vertelde, schrijf ik elke twee weken een column voor Beautyreview. Nu heeft Joy, de beheerster, me gevraagd of ik één à twee keer per maand een groot reviewartikel zou willen schrijven. Deze artikelen zouden dan een uitgebreide review zijn van de producten van één bepaald merk. En om dat te kunnen schrijven, moet ik natuurlijk producten uitproberen, gratis en voor niets! Welk meisje zou daar nu nee op zeggen?!

Mijn eerste artikel verschijnt waarschijnlijk ergens volgende week en daarvoor heb ik drie fullsize (!!) producten van NLJQ gekregen. Superleuk toch?! Mijn volgende "slachtoffer" wordt In De Watten, Caroline is op dit eigenste moment mijn pakketje aan het voorbereiden.

Ik word dan wel niet betaald voor mijn diensten maar dit vind ik ook wel een leuke manier om vergoed te worden!

Daar zijn de kriebels!

2009-08-26T14:55:00.004+02:00

November is nog twee maanden van ons verwijderd en toch denk ik al regelmatig aan deze druilerige maand. Reden daarvoor is natuurlijk NaNoWriMo! Wie deze blog al vaker heeft bezocht, weet dat ik al enkele jaren meedoen met deze speciale schrijfwedstrijd. Maar net als vorig jaar twijfel ik of ik wel zal mee doen.

Het is en blijft een ontzettende thrill, meedoen aan NaNoWriMo: de sfeer onder de schrijvers, de creatieve kick en de race tegen de klok; ik vind het allemaal zo fantastisch! Maar langs de andere kant heb ik achteraf nooit meer iets gedaan met mijn onafgewerkte manuscripten. Daarom vraag ik mij af of ik me dit jaar niet beter zou bezighouden met een "echt" boek te schrijven. Iets waar ik wel uitgeverijen mee wil contacteren. Ik heb al twee ideeën waar ik eens werk van wil maken. De vraag is natuurlijk wel of daar ooit iets van komt als ik die stok van NaNoWriMo niet achter me heb. En dan is er natuurlijk ook nog mijn vriend die het elk jaar opnieuw nodig vind om me er op te wijzen dat hij geen zin heeft om zijn leven door te brengen met iemand die haar vrije tijd aan het schrijven wil spenderen. Echt fijn, schat, om te weten dat de belangrijkste persoon in mijn leven mijn dromen maar niets vindt. Twijfel alom dus!

In ieder geval heb ik al een week vakantie gevraagd voor november. Waarschijnlijk ga ik één van die twee ideeën toch gewoon uitvoeren en deze keer zal ik mezelf dwingen om na november nog te schrijven of het manuscript te herschrijven. Op de één of andere vreemde manier kijk ik dus al helemaal uit naar november!

Mijlpaal!

2009-05-25T17:41:00.001+02:00

Sinds donderdag staat mijn TIENDE column online! Wow, wat gaat de tijd toch snel! Vorig jaar droomde ik van een column, ondertussen heb ik de elfde ook al ingezonden. Op naar de twintig en misschien wel een boek! Het is iig wel mijn bedoeling om binnenkort met een vijftiental columns bij enkele uitgeverijen en tijdschriften aan te kloppen en hopelijk komen er dan nog meer van mijn dromen uit. Time will tell, in tussentijd geniet ik nog even van deze mijlpaal.

Geen nieuws = goed nieuws

2009-03-25T13:53:00.004+01:00

Het is alweer een tijdje geleden dat ik op deze blog nog heb geschreven maar in dit geval is geen nieuws echt wel goed nieuws. Ik heb het momenteel verschrikkelijk druk met mijn tweewekelijkse column en mijn ander blog waar ik leuke links verzamel. Naar aanleiding van een link daar ben ik zelfs gevraagd voor een interview, whiehie ;)
Mijn NaNo-verhaal ligt al een tijdje aan de kant en ben er nog niet toegekomen om het af te werken. Vreemd, eens die maand november voorbij is, valt alle druk en toewijding precies ineens weg. Maar dat wil ik nog altijd wel afwerken en verwerken tot een leuke roman. Zodra daar aan gewerkt wordt, hoor je het als eerste hier!

Schrijven kan je leren

2009-03-25T13:43:00.004+01:00

De SchrijversAcademie heeft tot doel verschillende facetten van het schrijven aan te leren. Je kan er zowel een vierjarige deeltijdopleiding op het niveau post-hogeschoolvorming als een kortdurende cursus volgen. De vierjarige opleiding kost 485€/jaar, de cursussen 95€/vijf weekendnamiddagen. Wel ff slikken als je dat direct moet neerleggen maar goed, je krijgt er dan ook wel een doorgedreven opleiding voor (dat hopen we toch). Ik zou graag de cursus Columnschrijven volgen maar helaas beslist mijn portemonnee daar anders over (misschien moet ik een donatieactie oprichten :)). Er zijn twee opleidingcentra: één in Antwerpen en één in Diest.

Het Schrijflegioen

2009-03-25T13:40:00.002+01:00

Jawel, zaterdag is het zover! Dan rukt de frontlinie van het Schrijflegioen op naar het STUK in Leuven. Van 10:30 tot 12:30 publiceren ruim vijftig Schrijfdagdeelnemers meer dan honderd stukjes over schrijven, lezen en gelezen worden. Onze sneltyper Wannes slaat bij elk stukje drie keer tegen zijn pet en tikt het tekstje vervolgens razendsnel in op het geannexeerde internetdomein dat u alhier kunt vinden.

Bron: Zenzunja

Ik had nog nooit van het Schrijflegioen gehoord maar het lijkt me wel leuk om zaterdag te volgen. Ik ben heel benieuwd wat ze er gaan van maken!

Van schrijfster in huis tot auteur op het net

2009-01-14T10:36:00.004+01:00

Een tijdje geleden kreeg ik de vraag of ik een column wilde schrijven voor een beautysite. Deze kans kon ik natuurlijk niet laten liggen en ik heb toegestemd om een tweewekelijkse column te schrijven. En die column staat sinds vorige week online!

Zondag 25 januari komt de tweede column online, be prepared! :)

NaNoWriMo-Winner

2008-12-01T10:28:00.000+01:00

Kijk! *wijst blinkend van trots naar links* Het is mij gelukt! Ik heb in november meer dan 50.000 woorden geschreven en heb daarmee voor de eerste keer in drie jaar NaNoWriMo tot een goed einde gebracht. Voor de gemakkelijkheid zullen we de hoeveelheid crap die in het manuscript staat maar vergeten ;-)

Op de één of andere manier ging het mij dit jaar gemakkelijker af dan de vorige jaren. Ik heb me dit jaar dan ook proberen zo weinig mogelijk druk te maken over aantallen die ik moest halen op een bepaalde datum en gewoon de uren die ik had zo optimaal mogelijk gebruikt. Het is me opgevallen dat ik het gemakkelijkst schrijf tussen middernacht en half twee, dan lukte het me vaak om meer dan 1.000 woorden te pennen. Helaas is dat met een fulltime job niet haalbaar om op weekdagen vol te houden.

En dan komt nu het moeilijkste: afkicken. Het forum blijft gelukkig nog wel een maandje open en ik heb nog veel te schrijven. Eigenlijk is de roman die ik nu geschreven heb de historie achter de eigenlijke roman. Ik ga mij deze week nog bezighouden met het afmaken van de geschiedenis (er volgt nog een scène over een galabal, een diploma-uitreiking en het afscheid van mijn MC's) en dan hoop ik begin volgend jaar, na wat verfijning van de karakters en de verhaallijnen, te kunnen beginnen met de eigenlijke roman. De droom is om tegen NaNo volgend jaar het boek te laten publiceren maar dat is slechts toekomstmuziek, we zien wel hoe ver ik geraak. Ik ben iig blij dat ik weer schrijf en dat het zo goed vlotte. En heel binnenkort komt mijn column online, dus voorlopig gaapt er nog geen zwart gat voor mij.

NaNo kicked off!

2008-11-03T15:44:00.000+01:00

NaNo is weer van start gegaan! Mijn start kwam véél later dan gepland. Vrijdagavond was ik niet in staat ook maar één woord te schrijven: ik kwam net terug van een tweedaagse zakenreis naar Duitsland en kampte met een ietsiepietsie slaaptekortje *kuchkuch*, wat is business & pleasure combineren toch leuk. Zaterdag slaagde mijn vriend er in mij heel de dag bij de computer weg te houden en zondag wilde hij dat trucje overdoen maar dat is maar half gelukt, zodat ik zondag eindelijk de eerste woorden op het scherm kon krijgen. Het zijn er ondertussen al bijna 2.500 geworden (op een kleine drie uur tijd) en ik ben er heel blij mee. Het schrijven verloopt een heel pak sneller dan vorig jaar waar ik amper 400 woorden per uur uit mijn toetsenbord kreeg. Ik ben optimistisch, nu toch nog tenminste :-)

Ben je mijn gezeur beu ;-) en wil je eens de belevenissen van anderen lezen, lees dan een keer hier en hier.

NaNoWriMovibes

2008-10-17T14:32:00.002+02:00

Ik heb het lang proberen tegen te houden maar ben na een bezoek aan het forum vandaag dan toch gezwicht: ik doe mee aan NaNoWriMo oftwel het zotste schrijfevenement van het jaar!

De bedoeling van NaNoWriMo is dat je tussen 1 november en 30 november een volledig boek van 50.000 woorden schrijft, echt zottenwerk. Je moet dagelijks +- 1.600 woorden schrijven om het te halen en natuurlijk af en toe je neus laten zien op het forum om je collega's up to date te houden of om er energie om verder te gaan te vinden.

Vorig jaar heb ik ontzettende ruzie gehad met mijn vriend hierover, op een gegeven moment zei hij zelfs dat hij mij liever verliet als het mijn bedoeling was om de rest van mijn leven in het teken van schrijven te stellen. Je kan je wel voorstellen dat dat een grote klap was voor mij; schrijven is nu eenmaal mijn lust en leven, iets waarvan ik al sinds mijn kindertijd voel dat het mijn levensdoel is maar blijkbaar wil hij dat niet begrijpen. Ik hoop dat het dit jaar voor minder troubles zorgt, daar moeten enkele goede afspraken voor zorgen (moet hem alleen nog eerst vertellen dat ik ga meedoen hihi).

Mijn onderwerp heb ik ondertussen wel gekozen: het wordt een soort Romeo&Julia-verhaal. Hier een korte samenvatting:

De liefde van Roel en Kathleen heeft vanaf het begin met problemen te kampen: zijn ouders willen niet dat hij met een meisje van "lagere stand" thuiskomt, daarnaast is het de bedoeling dat hij na de middelbare school naar Amerika verhuist om daar het bedrijf van zijn tante over te nemen. Ondanks alle tegenkantingen proberen ze toch te genieten van hun laatste jaar samen op school. Het boek begint vijf jaar later als Kathleen afgestudeerd is als journaliste en ze eindelijk haar droom om actrice te worden kan gaan verwezenlijken (ze moest van haar ouders gaan studeren omdat zij actrice geen volwaardig beroep vinden). Kathleen besluit na enkele mislukte audities naar Amerika te trekken om het daar te gaan maken. Bij toeval loopt ze daar Laurens tegen het lijf die ondertussen in een advocatenbureau werkt. Heeft hun liefde de tand des tijds en het cultureel verschil overleefd? Worden ze terug een item?

Weer een chicklit, een gemakkelijk genre waarvoor ik niet te veel research moet doen (daar heb ik geen tijd meer voor :-P). Dit weekend eens snel werk maken van de karakters en een uitgebreide plot. Laat NaNo maar komen!

Meet de nieuwe columniste!

2008-10-15T22:08:00.000+02:00

Jarenlang heb ik er van gedroomd en nu door een stom toeval is het me gelukt om het te verwezenlijken: IK HEB MIJN EIGEN COLUMN! Dankzij wat gespam op het Lushforum ontdekte iemand mijn blog en ze heeft me gevraagd om een - om te beginnen - tweewekelijkse column te schrijven voor de site Beautyreview. Momenteel nog onbezoldigd maar dat maakt me niet uit: ik word gelezen en heb mijn eigen plekje op een goedbezochte site! Natuurlijk breng ik jullie hier als eerste op de hoogte als mijn eerste column online staat.

En dan ga ik nu ff een vreugdedansje placeren.

Win een contract bij uitgeverij FantasVeer

2008-07-02T13:22:00.001+02:00

Wederom een schrijfwedstrijd gespot. Het reglement is simpel: schrijf een verhaal van minstens 50 A4's, het thema is vrij te kiezen. De winst is niet min: uitgave van je verhaal en een tweejarig contract bij uitgeverij FantasVeer. Insturen doe je ten laatste op 1 september 2008.

Misschien is dit wel de ideale moment om mijn verhaal van NaNoWriMo bij te schaven...

Lovende woorden met een vreemd effect

2008-06-12T15:59:00.000+02:00

Soms kan een simpele reactie op een verhaal een vreemde reactie teweegbrengen. Deze morgen las ik bij mijn verhaal "O zalige nacht!" dat een vriendelijke man me aanspoort om meer te schrijven met de volgende woorden: "Je moet meer schrijven Kim, ik zal het graag lezen." Nadat hij me reeds met volgende complimenten had overladen: "Goed geschreven en je bouwt spanning in je verhaal. Jij kan schrijven zeg."
Tranen borrelden op in mijn ogen en voor ik het wist, was ik verwikkeld in een compleet tranendal. Moest ik niet achter mijn bureau op het werk zitten, ik zou helemaal instorten. Soms kan een lekker potje huilen, zó'n deugd doen. En complimenten krijgen ook natuurlijk ;-)
Punt is dat ik gewoonweg niet meer tot schrijven kom en alle excuses ten spijt (mijn vriend geeft me geen schrijftijd, mijn werkuren benemen me de moed om 's avonds nog te schrijven, ...) vind ik dit vreselijk. Zeker als mijn grootvader me ook nog eens wekelijks onder de neus wrijft: "Ik dacht dat jij schrijfster ging worden" en de gedachte aan mijn grootmoeder die trots was op mijn voornemen om een boek over haar ziekte te schrijven komt bovendrijven. *waterige zucht*
Het wordt toch echt wel eens tijd om te stoppen met mezelf fabeltjes wijs te maken en gewoon de pen terug ter hand te nemen. Voilà, een goed voornemen in het midden van het jaar, moet kunnen :-)

Schrijfwedstrijden

2008-05-16T14:32:00.002+02:00

Ik heb de redelijk irritante gewoonte om mezelf constant mailtjes te sturen met interessante informatie zodat mijn mailbox er als een stort uitziet. Ondertussen heb ik al zeker tien mailtjes van mezelf met aankondigingen van schrijfwedstrijden. Om mijn mailbox te verlichten en als constant reminder to myself maak ik van deze post ff een kalender met schrijfwedstrijden van dit jaar.

Reisverhalenwedstrijd: Indienen vóór 01/06. Schrijf je mooiste reisverhaal op één A4 en win een reischeque twv 250€ of een stedengids.
Schrijfwedstrijd Piet Paaltjens: Indienen vóór 01/08. Schrijfwedstrijd voor verhalend proza, thema is zelf te kiezen. Je kan maximum twee verhalen van maximum 1.500 woorden inzenden. Over de prijzen is men redelijk vaag, men spreekt wel van een wisseltrofee.
John Flandersprijs: Indienen vóór 01/10. Dit is dé prijs die al verschillende auteurs heeft gelanceerd. Je moet een verhaal schrijven dat zo in een Vlaams Filmpje kan gegoten worden: een boeiend verhaal voor kinderen van 10 tot 13 jaar met minimum 35.000 en maximum 37.500 woorden. Het winnende verhaal wordt gepubliceerd als Vlaams Filmpje en je krijgt 2.000€ cash bovenop.
Plagiaatwedstrijd: Indien vóór 01/11. Dit lijkt mij de leukste wedstrijd: het is de bedoeling dat je een kortverhaal van maximum 2.000 woorden schrijft, dat bestaat uit gestolen zinnen en passages uit romans, krantenartikelen, songteksten, e.a. Je moet natuurlijk wel een literatuurlijst meesturen. Hoofdprijs zijn boekenbonnen twv 150€.
Schrijf de nieuwe Nicci French: Indienen vóór 01/12. Schrijfwedstrijd voor spannende verhalen van minimum 15.000 woorden die gericht zijn op een breed vrouwenpubliek. De winnaar wordt uitgenodigd door de uitgeverij; dit kan wel eens het begin van een hele schrijverscarrière zijn!

Huidige werkzaamheden

2008-04-16T16:24:00.003+02:00

Het is weer enkele maanden geleden dat ik hier heb geschreven maar dat wil niet zeggen dat ik stilzit. Hoewel 2008 nog niet echt lief is geweest voor mij met de dood van mijn bomma (10/03/1930 - 14/02/2008) en rekeningen waardoor het water me bijna aan de néus staat, is mijn creatieve brein gelukkig niet te stoppen. Een overzicht van de huidige werkzaamheden:

Schrijven voor Infonu: ondertussen heb ik al meer dan 110 artikels geschreven en er staan nog 55 artikelideeën te wachten om uitgewerkt te worden. Momenteel verdien ik daar maandelijks +- 100$ aan, wat een leuke zakcent is. Ook jij kan meedoen en iets verdienen!
Plots uitdokteren: momenteel zitten er twee verhalen in mijn hoofd waar ik mee aan de slag wil; eentje over mijn grootmoeders ziekte en het effect daarvan op mij maar dan wel uitvergroot (alcohol- of drugsverslaving), en eentje over twee geliefden die niet bij elkaar mogen zijn van zijn ouders omdat ze van stand verschillen en hij naar Amerika wordt gestuurd na zijn studies, een soort Romeo&Julia, me ingegeven door het vinden van mijn eerste liefde en oud-vriendin ST (je weet wel, die actrice van enkele posts geleden) op Facebook (hebben die socal sites toch nog íéts van nut). Voorlopig blijft het enkel bij rijpen in mijn hoofd maar binnenkort begin ik met de karakterbeschrijvingen en het uitwerken van de plots.
Vooruitkijken naar NaNoWriMo: binnen ruim zes maanden begint de grootste romanschrijfrace ter wereld weer, wat de leukste en vreselijkste maand tegelijk is, en om voorbereid aan de start te verschijnen, kan ik maar beter nu al beginnen denken over een plot, chance dat ik er al twee heb gevonden
:-) Plan is om de Romeo&Julia-plot voor National Novel Writing Month te gebruiken. Het verhaal over mijn grootmoeder wil ik met de grootste zorg uitwerken en is daarom niet geschikt.
SpottedByLocals: vorige week ontdekte ik via Hyves SpottedByLocals, een initiatief van twee jonge Nederlanders die het beu waren om op reis telkens op dezelfde plekjes terecht te komen als 90% van de toeristen. Om toeristen eens minder toeristische plekken te doen bezoeken, hebben ze dit project opgestart waarbij locals van grootsteden schrijven over hun favoriete plekjes. Ik wilde dolgraag meewerken aan dit project, gezien ik ook graag reis en zot sta van A(ntwerpen), maar spijtig genoeg kan ik geen Spotter worden omdat ik in een randgemeente van Antwerpen woon en dat niet het concept is. Desalniettemin ben ik blij deze twee sympathieke mensen te hebben ontmoet en wens ik Sanne en Bart nog veel succes met hun project! Misschien, wie weet, als ik ooit terug in 't Stad ga werken of wonen, dat ik alsnog Spotter kan worden...

Geld verdienen vanuit je luie zetel

2008-01-17T11:33:00.000+01:00

Ok, eerlijk is eerlijk: ik heb het laatste jaar niet stilgestaan met schrijven, ik houd me namelijk al een goed halfjaar bezig met het schrijven van allerhande artikelen, gaande van entertainement over bankzaken tot beauty. En het leuke hieraan is dat je daarmee ook nog een extra centje kan verdienen! InfoNu werkt namelijk samen met GoogleAdsense, die advertenties bij de artikelen aanleveren. Het zijn die advertenties die voor inkomsten zorgen. Afhankelijk van het aantal artikelen (met één enkel artikel duurt het ééuwen voordat je iets degelijks hebt verdiend) en de onderwerpen van je artikelen is het mogelijk om maandelijks een leuke som bij elkaar te krijgen.

Meer weten? Kijk dan even hier.

Wéér een nieuw jaar?!

2008-01-03T13:29:00.000+01:00

Ja hoor, we hebben er weer een jaartje opzitten; weer een jaartje ouder en - in mijn geval - weer geen stap dichter bij mijn droom. Nu kan ik hier wel staan orakelen dat het allemaal de schuld is van mijn vriend en mijn werk waardoor ik geen vrije tijd meer heb om me met het schrijven bezig te houden (wat natuurlijk gedeeltelijk wel waar is :p) maar eerlijk is eerlijk, de grootste schuld ligt natuurlijk bij mezelf. Als je niets schrijft, kan je moeilijk verwachten dat er iets op papier verschijnt en dat je er ook nog eens goed van verkoopt. Nee, zoiets vraagt tijd en inzet. Van dat eerste heb ik sowieso altijd te weinig en dat tweede vervaagt meestal na half tien 's avonds- als ik dan eindelijk wat tijd heb.

Maar goed, ik heb me voorgenomen daar dit jaar verandering in te brengen (haha, what's new?!): dit jaar zoek ik mij een uitgeverij en ga in hun opdracht boeken schrijven. Ok, niet meteen de grote droom maar zo zou ik wel een inkomen en meer vrije tijd kunnen garanderen, vrije tijd waarin ik dan die grote droom wel zou kunnen verwezenlijken. Klinkt allemaal goed, niet? Nu nog die uitgeverij vinden en ik ben vertrokken!

En om de motivatie hoog te houden, een citaat van de website van Judith Visser, een Nederlandse auteur van +- mijn leeftijd die ik gisteren ontdekt heb:
Heb je nog tips voor beginnende schrijvers?
Geef nooit op. Zorg ervoor dat je blijft schrijven, want het is heel makkelijk en soms ook verleidelijk om het te laten verslonzen. Gewoon doorgaan tot je het verhaal hebt dat je wilde schrijven, ook als het betekent dat je 's avonds laat of 's nachts zit te zwoegen boven je manuscript omdat je overdag ander werkt hebt. Op die manier komt het vanzelf een keer af. En dan een uitgever zoeken die bij je past. Succes!
Thnx Judith, I'll keep it in mind

NaNoWriMo: Resultaat en conclusies

2007-12-20T16:00:00.000+01:00

NaNoWriMo ligt alweer enkele weken achter ons en het lijkt alweer een eeuwigheid geleden.
Het goede nieuws is dat, ondanks het feit dat ik niet heb "gewonnen" (50.000 woorden halen), toch een mooie 27K heb geschreven, waarmee ik zeer blij ben. Dat is met voorsprong het grootste aantal woorden dat ik ooit al aan één verhaal heb gespendeerd. De hoeveelheid crap die er in staat, denk ik voor de gemakkelijkheid maar even weg :-D

Dat aantal had echter nog veel groter kunnen zijn, als mijn vriend niet alle moeite van de wereld had gedaan om me zoveel mogelijk van mijn pc en schrijfsel weg te halen. Zo had ik mij twee dagen ziekteverlof laten voorschrijven, met de bedoeling zoveel mogelijk woorden in die tijd te schrijven. Dat was echter buiten mijn vriend, die op dat moment een weekje thuis zat, gerekend: elke dag begon met een rondje ruzie omdat hij per sé andere dingen wilde gaan doen. Ik moest nog maar naar mijn laptop kíjken en het zat er al tegen. Het idee dat ik mijn tijd - voor mij nuttig - aan dat schrijfsel wilde besteden, maakte hem op de één of andere manier echt pissed. Het absolute hoogtepunt kwam er toen we na een wandeling iets gingen drinken; daar in de kroeg heeft hij me letterlijk gezegd dat als ik mijn tijd aan schrijven wil besteden, hij vindt dat we dan maar uit elkaar moeten gaan. Verschrikkelijk vond ik het toen en nu ik het hier allemaal neerpen, springen de tranen in mijn ogen en besef ik weer hoeveel pijn hij me met die woorden heeft gedaan. Want hoe je het ook draait of keert, schrijven is mijn passie en daar wil ik mijn leven van maken. Dat de man waarmee ik al zes jaar mijn leven deel mij dat plezier niet wil gunnen, doet pijn. Het enige wat ik op dat moment vroeg, was dat hij mij een maand, slechts één maandje!, al mijn vrije tijd liet besteden aan het schrijven. Maar zelfs dat leek te veel gevraagd want, zo redeneerde hij, er valt toch niets aan te verdienen, dus waarom zou je er zoveel tijd insteken?! Dat het voor mij een overwinning was dat ik terug schreef na een writer's block van meer dan een jaar en dat het voor mij een goede schrijfoefening en een deel zelfontwikkeling was, dat wilde hij (bewust?) niet zien.

Dus, achteraf bekeken heeft NaNoWriMo voor mij een bittere smaak achtergelaten. Het is nog maar eens duidelijk geworden dat mijn vriend mij mijn schrijverscarrière wel gunt (hoewel ik daar soms ook mijn twijfels bij heb) zolang ik ze maar niet opstart en ontwikkel in zijn vrije tijd...

De kop is eraf!

2007-11-05T15:07:00.000+01:00

De NaNo-gekte is in alle hevigheid losgebroken en dankzij Allerheiligen kreeg ik de kans om er vanaf de eerste minuut bij te zijn. Woensdagnacht om 23.58u was alles in gereedheid: laptop op schoot, word geopend, NaNo-forum op de internetbrowser. Niets stond me nog in de weg om om stip 00.00u te beginnen schrijven... totdat mijn laptop nog eens zijn kuren kreeg en gewoon, zonder aanleiding, uitviel. Het heeft me bijna twintig minuten gekost om het ding weer aan de praat te krijgen! Daarna is het me toch nog gelukt bijna 1.500 woorden te produceren; niet slecht voor een eerste dag.
Spijtig genoeg kon ik de rest van het verlengd weekend niet invullen zoals ik zelf wilde (het vriendje was ook thuis :-s) zodat ik niet zoveel heb kunnen schrijven als ik zelf wilde. Daarnaast heb ik gemerkt dat het schrijven niet zo snel gaat als ik zelf zou willen: om 2.000 woorden te schrijven, heb ik bijna vier uur nodig! :-o Nooit geweten dat ik zó'n trage schrijver ben.
Langs de andere kant heb ik deze vierdaagse kunnen afsluiten met een wordcount van 6.003 woorden en daarmee is dit verhaal officieel het langste dat ik al ooit heb geschreven. Dat is voor mij persoonlijk al een overwinning op zich.

NaNoWriMokriebels

2007-10-30T14:29:00.000+01:00

Binnen 34 uur gaat NaNoWriMo van start en hoewel ik nog geen letter voorbereiding op papier heb staan, heb ik er dit jaar toch vertrouwen in. Mijn oorspronkelijke onderwerp heb ik weggelegd omdat ik er reeds enkele pagina's voor geschreven heb; aan de hand van een poll op Hyves heb ik een ander onderwerp gekozen om dan minder dan een week voor de kick off toch nog van onderwerp te veranderen. Heb ik ooit al verteld dat ik een weegschaal ben? ;-)
Vanavond begin ik met het uitschrijven van de plot en de karakters; mijn lichaam zal me dankbaar zijn na de slapeloze nachtjes van de laatste week.
Ik heb er echt zin in, zeker nadat ik deze middag heb rondgehangen op het forum. Het geeft me toch een gevoel van samenhorigheid, wat weeral een stimulans is om deze editie tot het einde te vervolledigen. Of dat gaat lukken, hangt voornamelijk af van mijn vriend (of hij mij de tijd gunt om te schrijven) en mijn inspiratie. Maar van dat laatste verwacht ik minder problemen dan van het eerste.

NaNoWriMo en meer

2007-10-18T11:00:00.000+02:00

Het is midden oktober en NaNoWriMo lonkt wederom. En dit jaar ben ik van plan door te gaan tot het bittere einde! Maar dan wordt het wel dringend tijd dat ik me eens met de voorbereiding ga bezighouden. Het onderwerp is gekozen (met dank aan enkele hyves-vrienden) en de komende twee weken zal ik mij bezighouden met het uitwerken van de personages en de plot. Dat zou geen probleem mogen geven en momenteel zie ik het allemaal rooskleurig in maar langs de andere kant is het van de vakantie geleden dat ik nog een woord fictie heb geschreven; als dat maar goed komt.
Wel heb ik me de afgelopen maanden met een andere vorm van schrijven beziggehouden: artikels schrijven. Op de site InfoNu.nl heb je de mogelijkheid om zelf artikels te schrijven en aan de hand van de advertenties die Google er bij zet geld te verdienen. Die kans kon ik niet aan mij voorbij laten gaan. 64 artikels later ben ik een spurtje aan het trekken naar 100€, die ik hopelijk deze maand eindelijk haal. Bedoeling is genoeg artikels op de site te plaatsen zodat ik op de duur maandelijks een leuk bedrag kan incasseren :-D
Maar die artikels zullen nog eventjes moeten blijven liggen, nu ga ik me eerst anderhalve maand op NaNoWriMo concentreren.

Vakantiekriebels

2007-07-11T12:55:00.000+02:00

Waar vakantie toch allemaal goed voor kan zijn! Het verhaal dat in maart mijn brein prikkelde, zit daar nog altijd veilig opgeborgen en groeit nog dagelijks.
Ondertussen ben ik aan een ander verhaal begonnen, waar ik nu toch al vier scènes voor heb geschreven, gespreid over tien handgeschreven pagina's. En 's nachts broeit en groeit het verhaal lustig verder. Slapen schiet er de laatste dagen een beetje bij, tja denken en slapen hoort nu eenmaal niet samen. Maar bij dit verhaal heb ik het gevoel dat het gaat lukken om het af te werken; het liefst van al zou ik er een lekker dik boek van maken. Of dat er in zit, zal de tijd uitwijzen. Ondertussen schrijf ik rustig verder; hopelijk kan ik dat volgende week, als ik terug ga werken, ook zo volhouden.

De roep van het schrijven

2007-03-17T22:54:00.000+01:00

Na bijna een jaar inactiviteit lijkt het dan toch terug zo ver te zijn: ik voel mij geïnspireerd! Momenteel voelt het nog als een kleine vonk die regelmatig oplicht in mijn hersenen maar het is een begin.
Het begon allemaal met de verhuis naar Brasschaat drie weken geleden. Tijdens een eerste wandeling door het dorp, ontdekten we een sprookjeshuisje midden in het centrum. Het huis heeft groene luiken, een ingegooid raam, een verwilderde tuin en een vervallen hek maar lijkt me de ideale locatie om een spannend verhaal over te schrijven. Morgen snel foto's maken!

Btw, twee weken geleden heb ik na bijna vijf jaar nog eens een leuk gesprek gehad met ST, over haar acteercarrière en onze levens. Op zich niets speciaals maar voor mij betekende het wel best veel; something to remember :-)

Aan 't einde van het oude gekomen, reeds van 't nieuwe aan het dromen

2006-12-30T13:52:00.000+01:00

Het einde van 2006 is nog iets meer dan 24 uur van ons verwijderd en als ik terugkijk op het vorige jaar, voel ik alleen maar teleurstelling. Van de vele plannetjes die zich in mijn hoofd hebben gevormd de afgelopen 12 maanden zijn er maar weinigen uitgewerkt; sommigen door tijdsgebrek, anderen door gebrek aan inspiratie of motivatie. Mijn vriend doet daar graag nog een schepje bovenop en wil het liefst van al al mijn vrije tijd in te palmen. Zo leek de afgelopen week, die we beiden vrij hadden, me ideaal om een beetje schrijf- en leeswerk in te halen; dat was naast mijn vriend gerekend die het gepresteerd heeft om me hele dagen bezig te houden met shoppen, ruziemaken en nutteloos rondrijden. Pff, je zou bijna gaan denken dat hij het expres doet. Ik heb hem al verschillende keren uitgelegd wat er zou gebeuren als ik ooit zou publiceren (wishful thinking, natuurlijk, maar wat is een mens zonder zijn dromen?!) en aan zijn reactie te merken, gaan daar nog grote problemen van komen maar hij lijkt eveneens te denken: "Och, dat komt toch nooit zo ver." Hij lijkt het heel vreemd te vinden dat ik naast mijn werk nóg een carriere wil; dat kan hij maar moeilijk aanvaarden en begrijpen al helemaal niet. Tja, als je zelf geen ambitie hebt in dit leven...
Dromen van 2007 doe ik nog even niet, het ziet er toch naar uit dat mijn dromen langs alle kanten worden tegengewerkt. Ik zie gewoon wel wat er van komt en probeer ondertussen te leren leven met mijn vriend en zijn kuren.

Stimulans of ambitiekiller?

2006-12-07T13:29:00.000+01:00

Alsof het nog niet erg genoeg is dat ik al maanden geveld word door een writer's block kijk ik vanaf vandaag hele dagen op het gezicht van ST, een jeugdvriendin die sinds enkele jaren druk bezig is met het vervullen van haar droom.
Het begon deze ochtend bij het ontvangen van de post: een enveloppe komende van VTM omhulde een kalender gevuld met foto's van de belangrijkste programma's van de zender, waaronder de never-ending-soap Familie. En, hoewel ST nog maar enkele weken in de serie speelt, staat net ZIJ op de promotiefoto die gebruikt werd om deze maand december op te vrolijken. Zodoende zal ik de komende drie weken constant herinnerd worden aan het feit dat mijn droom steeds verder uit mijn handen glipt terwijl anderen meer en meer grip krijgen op hun dromen.

Eerlijk...

2006-12-06T09:44:00.000+01:00

...Nanowrimo was één grote ramp. Ik ben wel begonnen aan mijn "roman" maar verder dan het begin ben ik niet geraakt. Na één dag schrijven heb ik de hele boel opgegeven; ik merkte dat het toch niet zo evident ging zijn om het hele verhaal neer te schrijven en daarnaast heb ik nog altijd last van een writer's block die me teistert sinds augustus. Ik stelde me ook vragen over het soort roman dat ik wilde afleveren en of ik nu echt met dat soort verhaal naar buiten wil komen; het antwoord daarop is heel simpel, dat wil ik niet. In de eerste plaats omdat ik het goedkoop vind om te scoren met een ander zijn ellende en daarnaast omdat ik de stempel van reality-schrijfster wil ontduiken, ik wil ook meer creatieve verhalen schrijven.
En dat is net wat ik van plan ben met Nanawrimo volgend jaar: ik wil een creatief en fictief verhaal schrijven over... tja, dat ga ik hier niet uit de doeken doen, stel je voor dat iemand het pikt. Er heeft zich al een idee in mijn brein genesteld en de komende elf maanden ga ik gebruiken om de karakters en het plot uit te werken. Als mijn writers block en vriend het toelaten tenminste.
Want, hoewel hij het zelf niet snel zal toegeven, speelt mijn partner de laatste tijd meer stoorzender dan steunpilaar. Natuurlijk ziet hij het wel zitten dat ik auteur zou worden, maar dan liefst niet in zijn vrije tijd; tja, gezien hij meer vrije tijd heeft dan ik is dat nogal moeilijk. Hij gunt me wel tijd, hoor, een uurtje of twee dagelijks, maar tegen de tijd dat ik opgewarmd ben, staat hij alweer klaar om mij volledig in te palmen. *zucht* Het is niet gemakkelijk een gezinsleven, een carriere en de uitwerking van een ambitieuze droom te combineren.

NaNoWriMo kicks off

2006-11-02T15:40:00.000+01:00

November is nog maar net anderhalve dag oud en het belooft een drukte van jewelste te worden.
Het begon allemaal een kleine tien dagen geleden toen ik NaNoWriMo (National Novel Writing Month) ontdekte, een Amerikaans initiatief waarbij de deelnemers gedurende de maand november een roman van 50.000 woorden oftewel 176 pagina's proberen te schrijven. Waanzin! Ik twijfelde echter niet en heb me direct ingeschreven. De keuze van mijn onderwerp was ook niet moeilijk: de ziekte van mijn grootmoeder leek me het enige onderwerp waarmee ik een roman zou kunnen vullen en op deze manier zou het "de korte pijn" worden. Enige probleempje: gedurende die vreselijke jaren heb ik geen enkel woord geschreven, ik zal dus alles uit mijn geheugen moeten opdiepen of informatie bij mijn (groot-)ouders moeten sprokkelen.

Ondertussen staat de proloog reeds op computer en hoop ik de komende dagen nog een kleine 15.000 woorden te schrijven - gelukkig heb ik nog een paar dagen vakantie. Hoe ik het vervolg ga combineren met werken, blijft nog een groot vraagteken maar daar wil ik voorlopig nog niet aan denken. Laat ik maar eens proberen die eerste 1.000 woorden te halen!

Aanpassen

2006-08-02T13:17:00.000+02:00

Ik werk nu al enkele maanden als Assistent Sales en Marketing en ik moet zeggen dat het zowel voor- als nadelen heeft. Zo zijn de werkdagen langer, ben ik pas rond zeven uur thuis en heb ik het idee dat ik geen tijd meer voor mezelf heb. Maar daarnaast kan ik wel een goede basis leggen voor mijn latere carri?re in de marketing en ben ik dagelijks met schrijven bezig (hoewel, op den duur komt het toch allemaal op hetzelfde neer).
Natuurlijk komt mijn schrijven niet ongeschonden uit deze situatie: zo zit ik al enkele weken in een inspiratie- en schrijfdip (om eerlijk te zijn: een fameuze writer's block). De enige moment dat ik nog iets op papier krijg, is als ik op de trein zit. 's Avonds thuis ontbreekt het me echter aan moed om die teksten verder uit te werken. Ik dacht nochtans dat de aankoop van een laptop (nu weer enkele maanden geleden) me zou aanzetten tot meer schrijven. Het tegendeel is echter waar: nu ik 's avonds onbeperkt toegang heb tot het internet beperk ik me tot het lezen van andermans gedachtegangen en lijkt er geen tijd meer te zijn voor mijn eigen schrijfsels. Ik begeef me nog altijd vaak op schrijverssites, waar enkele weken geleden dekattensite.nl te kennen gaf op zoek te zijn naar enkele columnisten. Als kattenliefhebster heb ik me direct opgegeven waarna de site een soort sollicitatiecolumn vroeg. Tot mijn grote schande moet ik toegeven dat deze nog altijd in de maak is.
Ik heb ook gemerkt dat het schrijven op computer me niet echt ligt, ik schrijf liever op de old fashioned way: met pen en papier, zo kan ik mijn doorhalingen nog eens overlezen en naar believen woorden/zinnen toevoegen, zonder direct alles kwijt te zijn. Sommige dingen veranderen nu eenmaal nooit.

Doorgaan!

2006-03-26T11:49:00.000+02:00

Het jaar is ondertussen bijna drie maanden uit, een vierde van het jaar is weeral voorbij. Wat gaat het leven toch snel!
Met mijn schrijfsels blijft het de goede kant uitgaan: heb nog drie onafgewerkte teksten liggen die ik zo snel mogelijk op het net wil zetten en heb gisteren wat voorbereidend werk gedaan voor mijn boek zoals de beschrijving van mijn hoofdpersonage. Ik weet nog niet zeker wanneer ik er meer werk van ga maken, heb momenteel het gevoel dat het verhaal niet rijp genoeg is om op papier te zetten. Als het zover is, zal ik het wel aanvoelen, in zo'n geval komen de woorden moeiteloos en moet ik er bijna niet bij nadenken.
Op de site waar ik voornamelijk publiceer, ben ik ondertussen wel enkele plaatsjes gedaald maar de commentaar is overwegend positief, en daar is het mij vooral om te doen. Het is zo moeilijk om hier te zitten werken zonder enige feedback.
Vorige week heb ik het idee gekregen om het verhaal over mijn bomma's ziekte neer te schrijven. Ondertussen heb ik haar toestemming al gekregen, ben er alleen nog niet helemaal zeker van. Het is een pijnlijke periode geweest en ik heb in die tijd niks geschreven omdat ik die periode snel wilde vergeten. Ik zou dus contact moeten opnemen met haar dokters en in mijn geheugen moeten duiken om die gevoelige periode terug boven te halen...
Nog één weekje en ik verander van werk. De werkdagen worden langer, het werk zal me echter beter liggen dan mijn huidige job. Benieuwd welke invloed dat gaat hebben op mijn schrijversbestaan.

Goed op weg

2006-02-23T11:23:00.000+01:00

We zijn nu eind februari en eigenlijk heb ik alleen maar goed nieuws te melden. Mijn verhalen scoren redelijk hoog op de site waar ik ze deponeer; ik sta momenteel in de top5. Ik krijg af en toe wel de kritiek dat ik meer moet schrijven; de laatste weken was ik niet echt bezig met het schrijven, was me meer aan het concentreren op een sollicitatie. Met succes trouwens, ik heb de job gekregen! Dit gaat voor mij een hele verademing zijn; ik voelde mij al een tijdje niet goed meer op mijn huidig werk en wilde al lang iets in de marketing gaan doen en nu krijg ik dus die kans. Als ik me beter voel in mijn werk, ga ik ook meer plezier beleven aan het schrijven.
Ik heb ondertussen ook een ideetje voor een boek - dat ga ik hier maar niet uitgebreid uit te doeken doen, zou niet willen dat iemand er mee gaat lopen. Ben enkele weken geleden al begonnen aan het uittekenen van het vrouwelijke hoofdpersonage, het project moest echter ff wijken voor mijn sollicitatie. Nu ik een paar dagen ziek thuis zit, geeft me dat wel de kans er weer werk van te maken.
Er liggen ook nog een paar onafgewerkte teksten op me te wachten, dus ik weet wat me te doen staan!

2006: mijn jaar?!

2006-01-17T22:50:00.000+01:00

2006 sloop zachtjes onze slaapkamer binnen om de eerste 365 dagen niet meer te verdwijnen. Ondertussen zijn we 17 dagen ver in het nieuwe jaar en zoals te verwachten, is alles hetzelfde gebleven. Hoewel... mijn drang om te schrijven wordt groter met de dag, de tijd om er daadwerkelijk iets aan te doen, verkleint met de minuut. Waarmee ik enkel wil zeggen dat ik me gefrustreerd voel in het leven zoals het is.
Maar genoeg zelfmedelijden, het is tijd om woorden om te zetten in daden. Ondertussen heb ik enkele oude teksten op het web gesmeten; de meesten met een goed gevolg. Nieuwe teksten schrijven blijft echter een moeilijk karwei.
Mijn voornaamste voornemen voor dit jaar is dan ook een volledige inzet voor mijn passie.
Zo, nu dit zwart op wit staat, kan ik er niet meer omheen. 2006 telt nog 348 dagen en lilKim zal ze ten volle benutten!

Doorbijten!

2005-11-17T18:19:00.000+01:00

Niks dan blij nieuws de laatste tijd: er zit eindelijk vaart in mijn schrijfsels en ik heb nog een tweede site gevonden waar ik verhalen en gedichten kan posten. Leuk, leuk, leuk!

De laatste weken lukt het me om 1 a 2 verhalen per week te schrijven. Zodra alles op papier staat, laat ik het even liggen om - dat is tenminste toch de bedoeling - later alles bij te schaven. Dit is een onderdeel van het schrijverschap waar ik niet goed mee overweg kan. Vroeger zette ik mijn gedachten in één vloeiende beweging op papier om er daarna niets meer aan te veranderen. Voor korte teksten werkte dit fantastisch, voor het schrijven van verhalen is de werkwijze is minder toepasbaar. Zodoende zit ik ondertussen met een viertal verhalen die maar half afgewerkt zijn...

Een ander obstakel is het feit dat ik maar moeilijk een gepast einde kan verzinnen voor mijn verhalen. Zodra het hoogtepunt gepasseerd is, heb ik altijd het gevoel dat alles verteld is. Het kost me dan ook veel moeite om mijn verhalen op een deftige manier te laten eindigen. Pffff!

Nu kan ik op de site die ik het recentst heb ontdekt de hulp van een coach inroepen bij het schrijven. Dat lijkt me wel een goed idee in mijn situatie. Het is altijd goed om een ander zijn mening eens te horen. After all, het schrijven op zich is maar een eenzame bezigheid en het is moeilijk om te bepalen of je goed bezig bent of niet...

Ai, ai, ai...

2005-11-04T17:44:00.000+01:00

... het is weeral een hele tijd geleden dat ik nog iets heb gepost. Maar dat wil niet zeggen dat ik heb stilgezeten!

Mijn boek heb ik weer aan de kant geschoven; onbewust eigenlijk, ik heb er gewoon niets meer voor gedaan. Daarentegen zijn er wel enkele - hoe zal ik het noemen?! - "kortverhalen" uit mijn pen gerold. Het lukt me nu om 1 a 2 verhaaltjes per week te fabriceren; een aantal waarmee ik vrede kan nemen.

Daarnaast heb ik deze week ook de tijd genomen om een bezoekje te brengen aan de Boekenbeurs, het jaarlijkse paradijs voor een boekenliefhebber. Hier heb ik informatie gevonden over en van de stichting Creatief Schrijven. Zij organiseren tijdens de duur van de Boekenbeurs een schrijfwedstrijd; weer een extra reden om achter mijn schrijftafel te kruipen. Blijkbaar lukt het me beter om iets op papier te krijgen als er druk achter zit. Voor die reden heb ik me eveneens ingeschreven op de site Write Hi(s)story, een site waar je als schrijver en dichter je werk mag publiceren zodat het kan beoordeeld worden door andere schrijvers en dichters. Fantastisch idee vind ik dat! Schrijven is niet enkel een eenzaam beroep, het is eveneens moeilijk om een eerlijke beoordeling van je werk te krijgen voordat het naar een uitgever wordt gestuurd. Familie en vrienden kun je niet echt objectief noemen. Via deze site hoop ik eindelijk een juiste beoordeling van mijn werk te krijgen. Leuke extra: aan de hand van de scores die je krijgt van de anderen wordt elk jaar de beste schrijver/dichter beloond. Tijd om in actie te schieten dus!

Kink in de kabel

2005-08-22T18:47:00.000+02:00

Zoals ik vrijdag reeds liet weten, ben ik vertrokken. Toch is er een klein probleempje: ik heb reeds een volledige historie bedacht voor mijn hoofdpersonage, het lukt me echter niet om tot de psyche van mijn personage door te dringen. Haar gehele achtergrond staat al op papier van geboorte tot het moment waarop het verhaal begint maar ik kan me maar niet voorstellen hoe ze op bepaalde situaties zou reageren, waarom ze sommige handelingen doet, waarom ze bepaalde beslissingen neemt, ... Tja, de mens is een ondoorgrondelijk wezen en toch moet en zal het me lukken om mijn hoofdpersonage uit te kleden - figuurlijk, hé.

De vaart is er nu wel een beetje uit; ik zal het maar bekijken als een goede oefening voor de personages die nog komen. Want zonder psyche is de mens maar een oppervlakkig wezen, hoor.

Eindelijk!

2005-08-19T13:30:00.000+02:00

De voorbije week heb ik de helende werking van vakantie meegemaakt. Hoewel mijn vorige vakantie nog maar twee maanden geleden was, kan ik u verzekeren dat ik er dringend nood aan had. En zij maar zeker dat het deugd heeft gedaan!

Aangezien mijn vriend de vroege shift had, had ik mijn wekker op 9u gezet zodat ik dagelijks een drietal uur had om te schrijven. En die heb ik ten volle benut! Zo heb ik een volledige persoonsbeschrijving kunnen neerpennen van één van mijn hoofdpersonages, goed voor dagelijks een zestal handgeschreven pagina's. Hoewel dit niet veel lijkt, is het voor mezelf een hele stap voorwaarts: alle begin is moeilijk en nu die druk is weggevallen, kan ik er volledig voor gaan. En dat ben ik zeker van plan.

Shame on me...

2005-08-09T19:15:00.000+02:00

Enkele weken geleden heb ik hier in al mijn enthousiasme mijn plannen uit de doeken gedaan; drie weken later moet ik bekennen dat de vooruitgang momenteel nul komma nul bedraagt. Een writer's block, nog voor ik goed en wel vertrokken ben?? Ik denk het niet. Ik spreek eerder over een samenloop van omstandigheden.

Ten eerste is daar natuurlijk het werk - tja, van de hemelse dauw kan niemand leven, hé. Aangezien we middenin de vakantieperiode zitten, zijn we een beetje onderbemand op het werk, waardoor ik dus harder en langer moet werken. Dit resulteert in vermoeidheid, wat echt wel een killer is voor de creativiteit. Daar komt nog bij dat ik nog maar weinig plezier aan mijn werk beleef en op zoek ben naar een nieuwe job. Tja, en die liggen ook niet zomaar voor het rapen...

Daarnaast is het ook een kwestie van ruimte; of in mijn geval, het gebrek eraan. Momenteel wonen mijn vriend en ik in een tweekamerappartement, heel mooi en modern maar na twee jaar is het veel te klein geworden. Als mijn vriend achter de computer zit, kan hij bij wijze van spreken over mijn schouder mijn schrijfsels meevolgen. En laat ik daar nu net een grondige hekel aan hebben! Terwijl ik schrijf, heb ik nood aan alleen-zijn en rust. Gelukkig is er een uitweg in zicht: midden september verhuizen we naar een gelijkvloersappartement met een extra kamer voor mijn vriend zijn computer en een schrijfhoekje voor mij. Wat een verademing!

Zo zie je maar, ook al heb ik de inspiratie, zolang de omstandigheden niet gunstig zijn, krijg ik geen woord op papier. Toch maar eens nadenken over een schrijfschema...

Het is zover!

2005-07-19T22:59:00.000+02:00

De beslissing is genomen: ik ga het doen! Wat dan? Ik ga (terug) schrijven en deze keer maak ik er echt werk van.
Reeds op jonge leeftijd schreef ik verhalen over uiteenlopende kinderlijke onderwerpen, later werden de verhalen vervangen door gedichten of filosofisch getinte teksten. Momenteel waag ik me aan kortverhalen, die hopelijk ooit tot een volledige roman uitgroeien.

Met mijn 25ste verjaardag in zicht besef ik dat het tijd is om dringend mijn droom waar te maken. Als ik er nu niet aan begin, doe ik het misschien wel nooit en moet ik sterven met de vraag of ik het eigenlijk wel in me had om dit tot een goed einde te brengen.
Toch is dit niet de enige reden om er op dit moment aan te beginnen; er zijn nog enkele personen die me wakker hebben geschud. Allereerst is er S.T. Zij was een goede vriendin in mijn tienerjaren. In die tijd voerden we urenlange gesprekken over de toekomst en het vervullen van onze dromen. Ondertussen heeft zij haar droom kunnen waarmaken... Daarnaast is er R.D. Haar ken ik niet persoonlijk maar met haar 21 jaar staat ze veel verder dan ik, met haar 2 boeken en columns.

Natuurlijk weet ik dat er nog een lange weg te gaan is, dus ben ik me sinds enkele maanden aan het voorbereiden. Ik heb al verschillende boeken gelezen over het schrijven en heb hierin nuttige tips kunnen vinden. Ik omring me met verschillende notaboekjes waarin ik ideeën neerschrijf, personages uitwerk, ingevingen noteer. Nu is het tijd voor het betere werk.
In deze weblog zal ik de vorderingen van mijn werk neerpennen, meer voor mezelf dan voor anderen. Dit is de schop onder mijn kont die me gaande moet houden.